โดนเปิดซิง เพราะว่าแดกดันแฟน

เรื่องเสียว โดนเปิดซิง ด้วยเหตุว่าแดกดันแฟน

สวัสดี ครับเพื่อนๆผมขอเล่าที่เกิดขึ้นอยู่กับผม รวมทั้งมันคงจะเป็นเรื่องที่ผมไม่มีทางลืมไปทั้งชีวิตอย่างแน่แท้ ผมชื่อ ปิ๊ค เดี๋ยวนี้ก็อายุ 26 ปี เป็นพนักงานบริษัทแห่งหนึ่ง ซึ่งด้านงานการ การเงินนั้นก็เริ่มจะเข้าที่เข้าทาง แต่ว่าสถานะภาพของผมนี้ยังไม่มีแฟนครับ แต่ว่าไม่ซิง… รวมทั้งเรื่องของผมที่จะเอ่ยเล่านั้น มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 4-5 เดื่อนก่อน คือเรื่องของสาวคนที่ผมได้แอบรัก..คุณมีชื่อว่า ข้าวฟ้าง อายุน้อยกว่า ผม 2 ปี เป็นสาวเหนือใบหน้าสวย ผมดำยาว…ผิวขาว สูง รูปร่างดี เรียกว่าสวยเลยละ ก็ไม่ให้สวยสดงดงามได้ไง ก็เธอเป็นถึงดาวมหาลัยที่มีชื่อแห่งหนึ่งนี่ครับ ซึ่งผมก็ได้รู้จักคุณทางอินเตอร์เนต ก่อนหน้าที่จะมีเรื่องมีราวกันถึง 2 ปี..

เรียก ได้ว่าตอนเกิดเรื่องนั้นผมได้ทราบจักคุณผ่านทางเนตมาแทบๆ3 ปีแล้ว…ถ้าว่าความเกี่ยวพันของผมกับคุณนั้นก็ราวกับเป็นเพียงแบบพี่ชาย- น้องสาว เท่านั้น ถึงแม้ผมจะหลงรักคุณ ตั้งแต่ยังไม่เจอหน้ากันก็ตาม เนื่องด้วยข้าวฟ้าง เป็นคนที่มีไมตรีจิต สนทนาสนุก สนิทกับคนง่าย ยิ่งพอเพียงมาเจอตัวจริงแล้ว คุณก็ออกจะบ๊องๆด้วยซ้ำ แต่ว่าคุณก็เป็น 1 ในไม่กี่คนที่ให้กำลังใจผม ให้หลุดมาจากช่วงอันชั่วร้ายของชีวิต…ใช่ครับ ชีวิตผมครั้งหนึ่งเคยอยู่ในตอนที่ชั่วร้าย เคยหันไปพึ่งสิ่งเสพติด เพื่อลืมทุกข์โศก ปัญหาจากทางบ้าน แต่ว่าก็ได้ ข้าวฟ้าง เนี่ยแหละครับ ที่ให้กำลังใจผม ทำให้ผมเลิกมันรวมทั้งหันหลังให้มันได้ ถึงแม้ช่วงแรกครั้งคุณทราบคุณจะต่อว่าผมมากมายก็ตามว่า ‘เพราะเหตุใดมีอะไรไม่บอกฟ้าง’ แต่ว่าถึงคุณจะต่อว่ารวมทั้งโมโหแต่ว่าต่อไปคุณก็โทรมาหาผมเกือบจะทุกวี่วันอย่างเป็น ห่วง รวมทั้งให้กำลังใจผมทุกครั้ง…จนทำให้ผมฝ่าจุดนั้นมาได้…รวมทั้งนั้นก็ทำให้ผมปลาบปลื้ม รักคุณเยอะขึ้น แต่ว่ามันก็เป็นราวกับรักฝ่ายเดียว..…

ด้วยเหตุว่าคุณนั้นมีแฟนแล้วนั้นเอง ใช่สวยขนาดนั้นมันไม่แปลกหรอก ข้าวฟ้างเป็นคนที่สวย กับคนง่าย จะมีคนชอบก็ไม่แปลก..ที่แท้ผมก็กะบอกความรู้สึกในใจกับคุณ เมื่อคุณนั้นได้เข้ามาดำเนินการที่จังหวัดกรุงเทพ แต่ว่าผมก็ต้องล้มความนึกคิดนี้ไป เนื่องด้วยคุณยังคงคบค้ากับแฟนชายหนุ่มของคุณอยู่ รวมทั้งอีกอย่าง ผมก็กลัวว่า ถ้าเกิดบอกไปแล้วทุกๆอย่างมันจะไม่เหมือนเดิมนะสิ…ใช่ ด้วยเหตุว่าอย่างนั้นผมถึงตกลงใจเก็บความรู้สึกนั้นไว้ในส่วนลึกของจิตใจอย่างนี้ ด้วยเหตุว่าอย่างน้อย ผมยังจะไปหาคุณ ไปพบ หรือ พาคุณไปเที่ยว ในฐานะพี่ชายที่คุณเชื่อถือได้ แต่ว่าผมก็ทำแบบงั้นได้อีกไม่กี่เดือนแล้ว ด้วยเหตุว่าในช่วงเวลานั้น ข้าวฟ้างได้เอ่ยบอกผมอย่างคราวๆว่าปลายปีนี้คุณจะแต่งงานกับแฟนชายหนุ่มที่คบกันมา แน่นอนว่ามันทำให้ผมจุกพูดไม่ออกเช่นเดียวกัน…

แต่ว่าก็ยังใส่หน้ากาก ของพี่ชาย เอ่ยอย่างยินดีกับคุณด้วย…อย่างไม่มีอะไร ถึงแม้ว่าในใจของผม เกือบจะขาดเป็นเสี่ยงๆถึงแม้ว่ารู้ว่าคุณมีแฟนอยู่แล้ว แต่ว่าอดปวดใจมิได้ และมีความคิดว่ามันเร็วเหลือเกินสำหรับคุณจริงๆซึ่งผมนั้นก็แอบมุ่งหวังลึกๆขอให้คุณนั้นได้เลิกกับแฟนชายหนุ่มของคุณซะ ใช่มันเป็นความมุ่งหวัง รวมทั้งความฝันลมๆแล้งๆที่เป็นไปได้ต่ำมากมาย ด้วยเหตุว่าแฟนของข้าวฟ้าง นั้น เค้าออกจะดี ดีกว่าผมมากมาย ทั้งประเด็นการงาน ประวัติความเป็นมา ใบหน้า ตระกูล คนไหนกันจะราวกับผมละที่มีประวัติเคยติดยาเสพย์ติด ใช้เวลากว่าจะสำเร็จการศึกษาก็นาน…ใช่มันเทียบไม่ได้จริงๆ…แต่ว่าคนไหนกันจะคิดละ ครับ ว่าเรื่องมันจะกลับตาลปัตร ซึ่งผมก็ไม่มีทางลืม ช่วงเวลากลางคืนที่ทำให้ทุกอย่างนั้นเปลี่ยนทุกๆอย่างไปชั่วนิจนิรันดร์นั้น..ใช่แล้วคืน นั้น…

“ครับๆๆ…” ผม คำพูดที่เอ่ยร้องบอกแก่คนที่มากมายดออดหน้าประตูห้องของผม บนคอนโดหรูศูนย์กลางเมืองอย่างไม่ยั้งเช่นเดียวกันกับเร่งรีบ รีบเร่งบางสิ่งบางอย่าง…ท่าทางของผมในช่วงเวลานั้นออกจะอารมณ์เสียมากมายด้วยซ้ำด้วยเหตุว่านี่มัน ก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว รวมทั้งผมก็พึ่งงีบไปเมื่อครู่เองด้วย (ผมเป็นพวกหลับยาก ถ้าเกิดโดนคนไหนกันปลุกอีกครั้งจะนอนไม่หลับ หรือออาจจะไม่หลับเลย..แถมวันนั้นก็เหน็ดเหนื่อยจากงานเอาการเช่นเดียวกัน..)

“บอก แล้วไง ว่ากำลังเดินมาเปิดอยู่..” ผมเอ่ยอย่างเสียงดังอย่างไม่สบอารมณ์พร้อมทั้งเปิดประตูออก ก่อนหยุด เมื่อร่างบางของหญิงสาวนั้น ได้เข้ามาซบกอดผมอย่างปล่อยโฮ……อย่างทันที ซึ่งหญิงสาวคนดุจกล่าวนั้นก็ไม่ใช่ นอกเหนือจาก ข้าวฟ้าง นั้นเอง.. รวมทั้งการเข้าซบอย่างปล่อยโฮ….ของคุณนั้นก็ทำให้ผมถึงกับยืนอึ้งรวมทั้งตาสว่างอย่างทันที..

“กำเนิด อะไรขึ้นเหรอ ฟ้าง..” ผมที่เอ่ยปากถาม ผมเอ่ยถามขึ้น ภายหลังที่พาคุณเข้ามาในห้อง ซึ่งข้าวฟ้างก็เดินมานั่งยังที่โซฟา โดยคุณนั้นก็เอ่ยร้องอย่างสะอึกสะฮื้นอปิ้งตลอดทาง…

“พี่เจมส์…พี่เจมส์เค้า…” คุณเอ่ยร้องตอบด้วยน้ำเสียงที่สะอึกสะฮื้น…ซึ่งผมก็มีท่าทางตั้งใจฟังรวมทั้งพูดถาม
(เจมส์ ที่ว่าคือแฟนของข้าวฟ้างครับ)

“เค้าเพราะเหตุใด?..”
“เค้า พาเพศหญิงที่แหน่งใดมานอนด้วยก็ไม่เคยทราบนะ พี่ปิ๊ค..” คุณแหงนขึ้นเอ่ยตอบคำถามข้อนี้ อย่างน้ำตาไหลริน ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมค่อนข้างจะตกใจ กับคำพูดนั้น พร้อมทั้งเอ่ยถามรวมทั้งปลอบโยนคุณไปด้วย..

“ใจเย็นๆสิ เพศหญิงคนนั้น บางครั้งอาจจะเป็นญาติ ไม่ก็ เพื่อนกันก็ได้นะ..” ผมเอ่ยปลอบโยนอย่างให้ข้าวฟ้าหาองในด้านดี รวมทั้งนั้นก็ทำให้คุณเอ่ยสวนกลับใส่ผมอย่างทันที

“เพื่อนอะไรกันละ!! ฟ้างมองเห็นเต็ม 2 ตาเลยจ้ะ มองเห็นเค้าเริ่มจะมีอะไรกับเพศหญิงคนนั้น อยู่กันบนเตียง สอง ต่อ สอง ” คุณที่เอ่ยสวนกลับ ด้วยน้ำเสียงที่เชิงตะโกนใส่ผมด้วยความเศร้าใจ รวมทั้งนั้นก็ทำให้ผมพอเข้าใจ ถึงต้นสายปลายเหตุ รวมทั้งเหตุผลที่ทำให้คุณนั้นร้องไห้ขนาดนี้แล้ว…ใช่ คุณคงจะไปหาแฟนชายหนุ่มของคุณ รวมทั้งดันไป เจอกับฉากรักอันร้อนระอุของแฟนตนเองกับเพศหญิงที่แหน่งใดแน่นอน

“ ถึงแม้ว่าฟ้าง ไว้ใจว่าเขาไม่ใช่คนแบบนี้แท้ๆเพราะเหตุใดเค้าถึงทำกับฟ้างแบบนี้..” คุณเอ่ยกล่ามอปิ้งสะอึกสะฮื้นไปด้วย ใช่มาทำเรื่องแบบนี้ก่อนที่จะแต่งงาน 4 เดือนเนี่ยนะ ผมก็ได้ แต่ว่าดูอย่างไม่เคยทราบจะปลอบโยนข้าวฟ้างยังไงดี และเข้าใจว่าข้าวฟ้างคงจะเสียใจมากมายแน่นอนก็ตลอดเวลา ข้าวฟ้างเค้าไว้ใจแฟนคนนี้อย่างสุดหัวใจเลยว่าไม่ใช่เพศชายที่เจ้าชู้…การัตตีซะดิบดี..

“เพราะเหตุใด เพราะเหตุใด เค้าต้องทำกับฟ้างแบบนี้ด้วย…รวมทั้งนี่ถ้าเกิดแต่งงานไปแล้วเค้าไม่ยิ่งทำกว่านี้ อีกเหรอ?…” คุณที่เอ่ยกล่าวอย่างสะอึกสะฮื้นพลางไปด้วย ซึ่งผมก็ดูคุณอย่างรู้สึกปวดจิตใจอย่างไม่แพ้คุณเลย ใช่ผมเองก็ไม่รู้เรื่องในเพศผู้ชายคนนั้นเช่นเดียวกัน ว่าคิดเกี่ยวกับอะไรอยู่….
ถึงทำเรื่องพวกนี้…ใกล้ๆกับวันสำคัญนะ….

“ฟ้าง คืนวันนี้เราอยากร้องไห้ เพียงใด ก็ร้องเลยจ้ะ ร้องให้พอเพียง พี่จะอยู่นี้ จะอยู่เป็นเพื่อนเราเองนะ” ผมเอ่ย ซึ่งนั้นก็คงจะเป็นสิ่งเดียวที่ผมพอเพียงจะมีผลให้กับคุณเดี๋ยวนี้ก็ว่าได้…คุณที่ แหงนหน้ามองผม ก่อนที่จะคุณจะผงกศีรษะรวมทั้งเอ่ยตอบอย่างสั้นๆ

“อืออ…” สิ้นเสียงกล่าวของคุณนั้น ใบหน้าของคุณก็ก้มลงซบที่ร่างของผมอย่างร่ำไห้ต่อ โดยที่ผมนั้นก็ได้แต่ว่ากอดคุณอย่างเบาๆด้วยความรู้สึกที่สงสารจับจิตอย่างเช่น นั้น

“ดีขึ้นรึยังล่ะ” ผมถาม เมื่อท่าทางของข้าวฟ้างนั้นเริ่มดีขึ้น..เริ่มหยุดร้องบ้างแล้ว..

“อืออ ดีขึ้นหน่อย แต่ว่ามันยังไม่ดีมากแค่ไหนเลย..” คุณตอบ โดยที่ขอบตาของข้าวฟ้างนั้นก็บอบช้ำแดงพอสมควร…

“อืม ถ้าเกิดมีอะไรที่พี่ช่วยได้ก็บอกนะ พี่จะช่วยเต็มกำลังเลย..” ผมที่พูดถามรวมทั้งนั้นทำให้คุณแหงนอย่างจ้องมองผม ก่อนที่จะยิ้มอย่างมีคราบเปื้อนน้ำตานั้นว่า …

“อย่างนั้นก็มาดื่มเป็นเพื่อนฟ้าง หน่อยนะ พี่ปิ๊ค” คุณเอ่ยตอบ รวมทั้งผมก็พบว่าถุงที่คุณนั้นหิ้วมาด้วยนั้น ในนั้นก็มีแต่ว่าเครื่องดื่มเมาเกือบจะทั้งหมด..

“ อืออ….. ได้สิ…”ผมตอบก่อนที่จะรับกระป๋อง เบียร์สดที่คุณส่งมาให้ผมนั้น เวลาที่คุณนั้นก็จัดการเปิดกระป๋อง ดื่มทานอย่างไม่รอคอยช้า ซึ่งแน่นอนว่าท่าทางนั้นของคุณก็บ่ง บอกเลยว่ายังคงจะเสียใจอยู่ รวมทั้งคงจะกะดื่มเพื่อลืมความทุกข์ทรมานโศกนี่อย่างแน่แท้..

“ฟ้าง จะเลิกกับเค้า….ฟ้างไม่สนใจแล้วฟ้างจะเลิก..” คำพูดของคุณที่เอ่ยขึ้น หลังจากดื่มทานไปจน คุณนั้นเริ่มตึงๆครึ่งหนึ่งเมาในระดับหนึ่งแล้วนั้น…

“จะ เลิกได้เหรอฟ้าง ก็ผู้ใหญ่ของเรากับเขาจะยอมเหรอ เราบอกเองว่าเค้าชอบใจเรามากมายๆไม่ใช่เหรอ?..” ผมที่เอ่ยถาม ใช่ในตอนนี้การเห็นด้วยกับคุณไปก่อนนั้นจะเป็นการดีกว่าที่จะเอ่ยอย่างไม่ เห็นด้วยนั้น..แต่ว่าถึงงั้นก็ทำให้ฟ้างหันมาดูผมอย่างตาขวางเล็กน้อย ด้วยท่าทางเริ่มเมาหน่อยๆ

“มิได้..ก็ต้องได้ ด้วยเหตุว่าคนแต่งคือฟ้าง…อีกอย่างมีคราวแรกได้ ถัดไปก็ต้องมีครั้งที่ 2 ไม่เอาฟ้างไม่อยากเจ็บแล้ว…”คุณเอ่ยพล่ามตอบอย่างน้ำเสียงที่หมายความว่าเริ่มเมา แล้วแน่นอนว่าผมนั้นก็จ้องมอง คุณที่ดื่มทานอย่างสงสาร รวมทั้ง ผมก็ยังคงคิดและไม่เข้าใจว่า เช่นเดียวกันว่าเพราะเหตุใดแฟนของคุณถึงได้ทำแบบงั้นนะ..

แต่ว่าแน่นอนครับ ว่า คิดไปก็เท่านั้น ด้วยเหตุว่าเหตุผล นั้นมีเป็น 108 ว่าเพราะเหตุใดถึงทำแบบงั้น รวมทั้งถึงคิดไปก็คงจะมิได้คำตอบที่จริงจริงหรอก ด้วยเหตุว่าผมก็ไม่ใช่แฟนของคุณด้วย ก่อนที่จะผมจะตกใจ เมื่อพึ่งสังเกตุท่าทางของ ฟ้างที่ดื่มทานเบียร์สดนั้น ซึ่งคุณคุณก็เล่นดื่มทานเช่นเดียวกันกับมันเป็นน้ำไม่ก็ไม่ป่าน มิน่าละ ถึงได้เสียงออกอาการอย่างงั้น แถมคุณทานไป 4 กระป๋องแล้ว แต่ว่าผมยังไม่หมดกระป๋องเลย…

“เฮ้ยๆฟ้าง เบาหน่อยสิ ดื่มอย่างนี้แล้วเราจะกลับยังไง..” ผมที่เอ่ยดุ คุณ ด้วยความเป็นห่วง เนื่องด้วยท่าทางอย่างงั้นมีหวังได้เมานอนอยู่ที่ห้องผมแน่นอน…

“จะ กลับไง? ก็ไม่กลับนะสิ คืนวันนี้ฟ้างจะค้างที่นี้แหละ…” คำพูดของข้าวฟ้างที่เอ่ยสวนนั้นก็ทำให้ผมตกใจพอสมควร…

“หาาาาา…..” ผมที่อุทาน…ซึ่งคุณก็ดูรวมทั้งเอ่ยถามต่ออย่างทันที..

“รึว่ามิได้ล่ะ..”คำพูดที่เชิงถามกลับ ซึ่งนั้นก็ทำให้ผมนั้น เกาหัวมึงรกๆ…

“ได้ สิ เพราะเหตุใด จะมิได้ล่ะ” ผมตอบอย่างยิ้มให้ พร้อมทั้งยืนขึ้นเพื่อจะเดินไปเพื่อจัดห้องรวมทั้งจัดเตรียมที่นอน จริงๆจัดเตรียมที่นอนไม่ใช่ของคุณหรอก ของผมนี่แหละ ด้วยเหตุว่าผมคงจะไม่ให้คุณนอนพื้นแน่นอน..

“นี่ ยังไม่ต้องรีบก็ได้จ้ะ พี่ปิ๊ค อยู่กับ ฟ้างก่อนนะ..” คุณที่เอื้อมมาดึงเสื้อผมรวมทั้งเอ่ยกล่าวขึ้น ซึ่งผมก็ดูใบหน้าอันแดงระเรือด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์นั้น อย่างส่ายศีรษะนิดๆรวมทั้งเอ่ยตอบตกลง…

“อือออ….” ผมตอบ ก่อนที่จะนั่งลงดื่มเป็นเพื่อนกับฟ้าง ซึ่งผมก็มิได้วอปรี่อะไรมากมายด้วยเหตุว่าวันนี้เป็นวันศุกร์ด้วย จะทานมืดค่ำเพียงใด จนกระทั่งตอนเช้าก็ไม่หวาดหวั่นหรอก…ทุกๆอย่างก็อยู่ในความเงียบมาพักใหญ่ ก่อนที่จะฟ้างจะเอ่ยขึ้น..

“พี่ปิ๊ค ช่วยดูให้หน่อยสิจ้ะ ว่าในถุงยังมีเหลืออีกมัย?…” คุณเอ่ยพร้อมทั้งทำท่าครั้งเพื่อรู้ดีว่ากระป๋องที่ 5 ไม่ก็ 6 ที่คุณกำลังดื่มอยู่นั้น ได้หมดลงไปแล้ว ผมก็ดูถอนใจนิดๆด้วยความเป็นห่วง..ที่เล่นดื่มมากมายซะขนาดนี้ แต่ว่ามาคิดอีกครั้ง ก็ดีที่คุณมาดื่มอปิ้งงี้กับผม ใช่…ถ้าเกิดขืนไปดื่มที่อื่นๆ จนมีสภาพอย่างนี้ คงจะไม่แคล้วถูกคนไหนกันพาไปทำอะไรต่อแน่นอน…

“มันหมดแล้ว นี่ ฟ้าง..”ผมเอ่ย อย่างไม่ต้องคลี่ถุงดู ด้วยเหตุว่าสภาพของถุงพลาสติกนั้นมันก็บงบประมาณอกแล้วว่าไม่มีกระป๋องเบียร์สด เหลืออยู่อีก แต่ว่ามีความคิดว่ามันจะมีอะไรอยู่อีกอย่าง…ผมที่สงสัย ก่อนที่จะจับสิ่งที่เหลืออยู่นั้นออกมาดู และต้องหยุดเล็กน้อย เมื่อพบว่า สิ่งที่เหลืออยู่ในถุงนั้นเป็น กล่องเล็กๆที่มีผลิตภัณฑ์อยู่ในกล่องนั้นเพียง 3 ชิ้น…

ผลิตภัณฑ์ ดุจกล่าวที่ทำให้ผมตาโต และไม่ทันที่จะหันกลับไปดูทางหญิงสาวที่ผมรักราวกับน้องสาวนั้น เสียงของคุณนั้นก็ค่อยๆเอ่ยกล่าวเชิงถามผมอย่างยิ้มๆ..

“พี่ปิ๊คสนใจใช้ มันกับ ฟ้างไหมจ้ะ..” คำพูดที่คุณเอ่ยนั้นก็ทำให้ผมหันมาดูคุณที่นั่งด้วยท่าทางที่ชั่นเข่ารวมทั้ง จ้องมองผมอย่างยิ้มสวยๆด้วยท่าทางที่เริ่มเมาได้ที่นั้น…

“มะ เมื่อกี้ เราบอกว่าอะไรนะ..” ผมที่พูดถามอย่างอึ้งๆกับคำพูดที่เมื่อกี้ได้ยินไม่กระจ่างนั้น ท่าทางของผมที่ทำให้คุณยิ้มน้อยๆก่อนที่จะขยับร่างอย่างเข้าพบผมที่นั่งด้านข้างคุณนั้น…

“ฟ้าง…ฟ้าง ถามว่า พี่ปิ๊ค สนใจ มีอะไรกับฟ้างมัยจ้ะ?..” คุณที่พูดถามอย่างตรงประเด็นจนทำให้ผมตกใจ มือไม้ทั้ง 2 ข้างของคุณที่เข้าลูบคลำจับประคับประคองที่แก้มทั้ง 2 ของผม เพื่อจ้องมองใบหน้าที่ระเรือแดงของคุณนั้น..

“ฟะ ฟ้าง ละ ล้อเล่นใช่มัย …” ผมที่พูดถามอย่างเกือบจะกลืนน้ำลายไม่ลงคอเลยก็ว่าได้ เวลาที่ร่างของคุณขยับอย่างกระชับเช่นเดียวกันกับคร่อมร่างของผมที่หันไปทางคุณอย่าง เยอะขึ้น..

“ มิได้ล้อเล่นจ้ะ ฟ้างเอาจริงเอาจังจ้ะ ในเมื่อเค้ายังนอนกับผู้อื่นได้ ฟ้างก็นอนกับผู้อื่นได้เหมือนกัน..” คำพูดตอบของคุณที่ทำให้ผมถึงกับหยุด อย่างจ้องมองคุณ รวมทั้งในตอนนี้ผมชักจะรู้แล้วว่า ฟ้างนั้นมิได้มาหาผมแค่เพียงอยากระบายอารมณ์โศกสิ่งเดียว แต่ว่าฟ้างยังก

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *